Wat u hier leest is voor mij een notitieboekje. Ik noteer erin alledaagse gebeurtenissen, hoe ze verwerkt worden door mijn emoties. Poezie? Proza? Noem het hoe je wil. Wat ik weet is dat ik niet nadenk bij het schrijven. Ik schrijf gewoon wat ik denk, wat ik dacht of wat ik meemaak. In een tekstje op het ritme van mijn gevoelens.
Mijn brein vertaald.
Sunday, November 25, 2012
blind zien
Wat is de wereld zo
mooi zonder bril
nog puur
vormeloos
en onaangetast
om te laten vormen
No comments:
Post a Comment